سماع و بادهٔ گلگون و لعبتان چو ماه


اگر فرشته ببیند دراوفتد در چاه

نظر چگونه بدوزم؟ که بهر دیدن دوست


ز خاک من همه نرگس دمد به جای گیاه

کسی که آگهی از ذوق عشق جانان یافت


ز خویش حیف بود، گر دمی بود آگاه

به چشمت اندر بالار ننگری تو به روز


به شب به چشم کسان اندرون ببینی کاه